پيامبر اکرم(ص) مي فرمايند:...خداوند از فرزندان حسين اماماني قرار داده است که راه و روش و آيين مرا برپا مي دارند.نهمين آنان قائم خاندان من «مهدي» امتم مي باشد.او شبيه ترين مردمان به من است در سيما و گفتار و کردار.پس از غيبتي طولاني و سرگرداني و سردرگمي مردم، ظاهر مي شود،آنگاه آيين خدا را آشکار مي سازد...پس زمين را از عدل و داد پر مي کند پس از آن که از ستم و بيداد لبريز شده باشد.

*امام مهدي(عج) در سخن حضرت فاطمه(س)

جابر مي گويد:خدمت حضرت فاطمه رفتم،لوحي نزد آن بانو نهاده بود که در آن نامهاي امامان نوشته شده بود.(از آن جمله درباره ي دوازدهمين امام چنين آمده بود)پس از امام يازدهم( امام حسن عسگري(ع) )راه امامت را کامل مي کنم با فرزندش که رحمت براي همه ي جهانيان است.او(امام دوازدهم) داراي کمال موسي و شکوه عيسي و شکيبايي ايوب است...در زمان غيبت اين امام،دوستان من(دينداران راستين)به مشکلات گرفتار شوند...آنان بحق دوستان منند(چون در دينداري پايداري مي کنند.)درود و رحمت خداوند بر آنان باد.آنان(مردمان در دوران غيبت)بيگمان هدايت شدگان و راه يافتگانند.

*امام مهدي(عج) در سخن امام علي(ع)

اصبغ نباته که از شاگردان و ياران آن حضرت است مي گويد:روزي نزد امير مومنان(ع) رفتم،ديدم در فکر فرو رفته است و با انگشت بر زمين خط مي کشد.گفتم:اي امير مومنان!چه شده است که در فکر فرو رفتيد؟...امام فرمود:در مولودي مي انديشم که از نسا من است و او«مهدي» است که زمين را از عدل و داد پر مي کند پس از آن که از ستم و بيداد پر و لبريز شده باشد...!

*امام مهدي(عج) در سخن امام حسن(ع)

...(امام)قائم که(هنگام ظهورش)،حضرت عيسي از آسمان فرود مي آيد و پشت سر او نماز مي گذارد...تولدش از مردمان پنهان است و از چشمها غايب مي شود...او نهمين فرزند برادرم حسين است و فرزند بهترين زنان.عمري طولاني دارد و خداوند اورا(در زمين) آشکار مي سازد در سيماي انساني چهل ساله،تا همگان بدانند که خداوند بر هر کاري قادر است.

*امام مهدي(عج) در سخن امام حسين(ع)

اگر از دنيا يک روز(بيش) باقي نمانده باشد،خداوند آن روز را دراز گرداند،تا مردي از فرزندان من قيام کند و زمين را از عدل و داد لبريز کند،پس از آنکه از ستم و ظلم پر شده باشد.اين چنين از پيامبر شنيدم.

*امام مهدي(عج) در سخن امام سجاد(ع)

...بي ترديد،مردم زمان غيبت مهدي،که امامت اورا باور دارند و منتظر ظهور اويند، از مردمان ديگر زمانها برترند،چون خداي بزرگ،به آنان عقل و درک و فهمي داده است که غيبت برايشان چون ظهور است.خداوند آنان را،در آن زمان،همپايه ي مجاهدان شمشير زن زمان پيامبر(ص) قرار داده است و اينانند اخلاص گزاران واقعي و شيعيان راستين ما و دعوت کنندگان مردم به خدا(و به دين خدا)،آشکار و پنهان.

*امام مهدي(عج) در سخن امام باقر(ع)

محمد بن مسلم(که از شاگردان امام باقر و امام صادق(ع) است) مي گويد:از امام باقر(ع) پرسيدم درباره ي قائم که هر گاه قيام کند چه روشي در پيش مي گيرد؟امام فرمود:روش پيامبر را تا اسلام را حاکم سازد.گفتم:روش پيامبر چه بود؟امام فرمود:آنچه در(نظامها و آيين) جاهليت بود باطل کرد و عدالت ميان مردمان حاکم ساخت و چنين است(امام) قائم(ع) آنگاه که قيام کند آنچه را(از راه و روشها ميان مردم)در زمان پيش از ظهور رايج بوده است،زير پا مي نهد و آيين دادگري را بر پا مي سازد.

*امام مهدي(عج) در سخن امام صادق(ع)

کساني که در حالت انتظار دولت قائم،از جهان درگذرند،مانند کسانيند که در خدمت(امام) قائم باشند.امام،پس از اين سخن مکثي کرد،سپس گفت:بلکه مانند کسانيند که در رکاب(امام) مهدي شمشير زده باشند.سپس گفت:نه به خدا سوگند،اينان مانند کسانيند که در خدمت پيامبر به شهادت رسيده باشند.(8)چشم به راه امر(قيام و انقلاب) امام خود باش،در هر شب و هر روز،زيرا که خدا در هر روز کاري کند و کاري،اورا از کاري ديگر باز ندارد...

*امام مهدي(عج) در سخن امام کاظم(ع)

...خداوند براي دوازدهمين(امام) از خاندان ما هر دشواري را آسان مي گرداند و به دست او هر جبار و زورگوي سرسختي نابود مي شود و هر شيطان سر کشي نابود مي گردد.

*امام مهدي(عج) در سخن امام رضا(ع)

دعبل خزاعي(شاعر نامدار شيعي)مي گويد:قصيده ي خود را در حضور امام رضا(ع) خواندم،چون به اين شعر ها رسيدم:امامي از آل محمد(ص)،به يقين،خروج  خواهد کرد،او به تاييد اسم اعظم الهي و برکت نصر آسماني به پا مي خيزد و حق و باطل را از هم جدا مي کند و همه را بر شادخواريهاو کين توزيها،کيفر مي دهد.(در اين هنگام)امام رضا(ع) به شدت گريست،آنگاه فرمود:« اي دعبل!روح القدس به زبان تو سخن گفته است.آيا مي داني اين امام چه کسي خواهد بود؟»گفتم:نه(شخص اورا نمي شناسم)،ليکن شنيده ام که امامي از شما خاندان پيامبر خروج مي کند و زمين را از عدل و داد لبريز مي سازد.امام رضا(ع) فرمود:«پس از من فرزندم محمد«جواد» امام است.پس از محمد فرزندش علي،امام است.پس از علي(هادي) فرزندش حسن،امام است و پس از حسن(عسگري)،فرزندش،حجت قائم خواهد بود.اوست که در زمان غيبت(مردمان)چشم به راه اويند و در زمان ظهور همه مطيع او گردند.او زمين را پر از عدل و داد مي کند،پس از آن که پر از ظلم و ستم شده باشد...

*امام مهدي(عج) در سخن امام جواد(ع)

عبدالعظيم حسني(که از ياران آن امام است)مي گويد:به امام جواد(ع) گفتم:اميدوارم که شما قائم خاندان پيامبر باشي که زمين را از عدل داد آکنده مي کند...امام فرمود:همه ي ما قائم به امر خداي بزرگيم...ليکن آن قائمي که خداوند،به دست او زمين را از کافران و منکران پاک مي گرداند و سراسر گيتي را از عدالت سرشار مي سازد او کسي است که تولدش از مردم پنهان خواهد بود و خود او از چشم ها غايب مي شود...

*امام مهدي(عج) در سخن امام هادي(ع)

امام پس از من،فرزندم حسن است و پس از حسن فرزندش(امام) قائم است که زمين را از عدل و داد پر مي کند،پس از آن که از ظلم و بيداد لبريز شده باشد.

*امام مهدي(عج) در سخن امام حسن عسگري(ع)

سپاس خدايي را که پيش از مرگم جانشينم را به من نماياند.جانشيني که شبيه ترين انسانها به پيامبر است در خلقت و اخلاق. خداوند او را در دوران غيبت(از بلاها) حفظ مي کند،سپس اورا آشکار مي سازد.او سراسر زمسن را از عدالت پر مي کند،پس از اين که از ظلم و ستم لبريز شده باشد.